Posts on Jan 2016

5 zasad skutecznego follow-upu

Follow-up to działanie podejmowane przez większość PR-owców w niedługim czasie po dystrybucji informacji prasowej do mediów. W dosłownym tłumaczeniu oznacza kontynuację, uzupełnienie, obserwację – jest więc niczym innym, jak kolejnym krokiem wykonywanym przez PR-owca w celu zdobycia jak największej liczby wartościowych publikacji.

Tylko dobrze przeprowadzona „obdzwonka” daje możliwość budowania pozytywnych relacji z dziennikarzami. Oto kilka zasad prawidłowo zaplanowanego i przeprowadzonego follow-upu:

Odpowiednia baza mediów jest absolutną podstawą. Jeżeli w bazie znajdują się kontakty do dziennikarzy niezwiązanych z tematem przesłanej informacji prasowej, szansa na publikację jest znikoma. Warto więc zadbać o to, aby znajdowały się w niej wyłącznie kontakty do osób, potencjalnie zainteresowanych proponowanym przez nas tematem.

Przygotuj się do rozmowy. Dobra znajomość tematu, który podejmujemy w rozmowie z dziennikarzem jest podstawą do nawiązania owocnej współpracy. W ramach przygotowań do rozmowy warto zapisać w punktach informacje, które następnie chcielibyśmy poruszyć.

Dzwoń w odpowiednim czasie. Jeśli wysłana przez nas informacja dotyczy wydarzenia, które odbędzie się w najbliższym czasie, follow-up możemy rozpocząć już następnego dnia. Jeżeli informacja dotyczy produktu lub usługi, najlepiej dzwonić 3 – 4 dni po wysyłce – tak, aby dziennikarze mieli czas na zapoznanie się z treścią informacji, jednak nie później niż po tygodniu.

Dziennikarz też człowiek. Podczas rozmowy telefonicznej nie recytuj leadu, ani formułki z kartki – podejdź do tematu luźno, ale poważnie. Spróbuj zainteresować rozmówcę – wspomnij o jego wcześniejszych artykułach i udowodnij, że telefon do niego to nie przypadek.

Zapisuj odpowiedzi dziennikarzy. Mając do dyspozycji dużą bazę mediów nie jest możliwe, aby zapamiętać odpowiedzi wszystkich dziennikarzy, dlatego warto notować ich komentarze odnośnie: potwierdzenia publikacji, odmowy lub brak kontaktu z osobą decyzyjną. Notatki pomagają w skutecznym monitorowaniu bieżących działań, a także w organizacji czasu pracy.

Follow-up to skuteczne i niezawodne narzędzie PR-owca, a dobrze wykonany daje możliwość zdobycia większej liczby cennych publikacji. Zastosowanie powyższych zasad z całą pewnością podniesie efektywność rozmów z dziennikarzami, którzy dzięki tak przeprowadzonym rozmowom będą chętniej podejmowali współpracę w zakresie publikowania przesyłanych materiałów.

 

Autor tekstu: Marta

Jak zostać PR-owcem? O idealnym kandydacie do pracy

Utarło się, że branża public relations przyciąga jedynie osoby z wykształceniem humanistycznym. Budowanie i pielęgnowanie długoterminowych relacji poprzez rzetelną komunikację wymaga określonych kompetencji, które posiadać mogą również osoby z wykształceniem ścisłym. Jakie umiejętności powinna posiadać osoba, którą chce swoją zawodową przyszłość związać z agencją public relations? 

Wykształcenie w dziedzinie public relations nie jest kluczem do sukcesu w branży. Dzieje się tak ponieważ osoby, które posiadają jedynie teoretyczną wiedzę często potrzebują takiego samego nakładu czasu na szlifowanie swojego warsztatu i umiejętności komunikacji, jak osoby posiadające inne wykształcenie.Według osób zajmujących się rekrutacją w agencjach public relations najważniejsze jest, aby kandydat:

  • potrafił patrzeć na otaczający go świat horyzontalnie a nie lokalnie,
  • bez problemu tworzył materiały merytoryczne i komunikaty prasowe,
  • czytał ze zrozumieniem,
  • posiadał umiejętność wyszukiwania i przetwarzania informacji,
  • wnikliwie obserwował zmiany zachodzące zarówno w otoczeniu klienta, jak również w codziennej rzeczywistości,
  • posiadał kompetencje językowe, które niezbędne są zarówno podczas tworzenia tekstów, ale również w kontaktach międzyludzkich,
  • dysponował wiedzą z dziedziny zarządzania, funkcjonowania i opracowywania strategii organizacji,
  • cechował się: obyciem, dyplomacją oraz umiejętnością pracy pod presją czasu.

 

Najważniejsze jednak jest to, aby PR-owiec miał silną motywację do pracy. Jak powszechnie wiadomo, człowiek jest spełniony zawodowo, gdy robi to, co kocha.

 

Autor tekstu: Asia